A man asked a jurist: 'I have a cracked water jug, and by the time I'm done relieving myself, it has drained empty.' The jurist replied: 'Then wash yourself first, and do your business afterward.'
Explanation: This is a prose anecdote in Obeid Zakani's satirical style; 'estenja' refers to the Islamic ritual of washing after using the toilet, and the joke turns on the jurist's absurdly literal reversal of the natural order.
Original
شمارهٔ ۱
شخصی از فقیهی سؤال کرد که مرا آفتابه‌ای هست شکسته، چون از ریدن فارغ می‌شوم آفتابه تهی می‌گردد. گفت: اول استنجا کن بعد از آن قضای حاجت.
He said: 'Whoever prays two units of prayer tonight will be given a houri whose body stretches from east to west.'
Someone said: 'I won't say that prayer, and I don't want this houri.'
They asked, 'Why?'
He said: 'Because if her head lies beside me while she's being screwed off in Shiraz and Baghdad, how would I ever know?'
Explanation: A satirical anecdote mocking exaggerated promises of paradise; the houri (heavenly maiden) is comically imagined as so vast that infidelity at one end goes unnoticed at the other.
Original
شمارهٔ ۲
گفت: «هر کس امشب دو رکعت نماز بگذارد، او را حوری دهند که بالای او از مشرق به مغرب باشد». کسی گفت: «من این نماز نکنم و این حوری را نمی‌خواهم». گفتند: «چرا؟» گفت: «زیرا که اگر سرش در کنار من باشد و در شیراز و بغدادش گایند مرا چه خبر بُوَد؟»
A man was fighting a lion. The lion roared, farted, and wagged its tail.
They asked: Why do you roar? It said: So the man will be afraid.
They asked: Why do you fart? It said: Because I am afraid.
They asked: Why do you wag your tail? It said: I am looking for someone to make peace between us.
Explanation: This is a comic prose anecdote, not verse; the humor lies in the lion's contradictory bravado and fear.
Original
شمارهٔ ۳
شخصی با شیر جنگ می‌کرد، شیر نعره می‌زد و تیز می‌داد و دم می‌جنبانید. پرسیدند: چرا نعره می‌زنی؟ گفت: تا آدمی بترسد. گفتند: چرا تیز می‌دهی؟ گفت: من می‌ترسم. گفتند: دنباله چرا می‌جنبانی؟ گفت: میانجی می‌طلبم.
A jester had a child born to him, and he sent the boy to the grocer's shop to buy oil and syrup. The grocer took the money, filled the jar with urine, and handed it back. When the child brought it home and the jester saw what it was, he said nothing.
Some time later he found the grocer groaning with a toothache. He went off, wrapped a bit of dried filth in a scrap of paper, and gave it to him. When the man put it on his tooth, he asked, 'What was that?' The jester said, 'That's the dregs of the oil you gave me the other day.'
Explanation: This is a prose anecdote rather than verse; 'khareh' means the sediment or dregs left at the bottom of a container. The tale turns on tit-for-tat revenge.
Original
شمارهٔ ۴
مسخره‌ای را طفلی به وجود آمد؛ به دکان عصّاری رفت تا روغن و شیره بخرد. عصّار زر بِستَد و بول در ظرفش کرد و بداد. مسخره را چون طفل به خانه رفت و آن‌چنان دید، هیچ نگفت. بعد از مدتی عصّار را دید که از دردِ دندان می‌نالد. برفت و پاره‌ای نجاستِ خشک در کاغذپاره‌ای کرد و به وی داد. چون به دندان ریخت پرسید که این چه بود؟ گفت : خَرهٔ آن روغن است که در آن روز به من دادی.
A man was sitting with his manhood showing. The boy asked, 'Dad, what's this?' He said, 'It's your father's foot.' The boy said, 'And where is the shoe for this foot?' He replied, 'Your mother keeps an old rag from Tartus that I slip over it now and then.'
Explanation: This is a bawdy prose anecdote; the 'foot' and 'shoe' are euphemisms for the sexual pun. The 'rag from Tartus' hints crudely at the mother's body.
Original
شمارهٔ ۵
شخصی نشسته بود و کیرش پیدا بود. پسر گفت: «بابا این چیست؟» گفت: «پای بابای توست». گفت: «این پای را کفش کجاست؟» گفت: «مادرت کهنه طرطوسی دارد که گاه‌گاه به این پای می‌کشم».
A man's cock had turned black. His son asked, 'Why is it so black?' He said, 'From all the times I put it in your mother.'
The next day he ran his hand over his beard and said, 'My beard has gone white.' His son replied, 'Then put that in my mother too, so it can go black.'
Explanation: This is a bawdy prose anecdote rather than verse, in the classic obscene-joke tradition; the humor turns on the son mocking the father's boast.
Original
شمارهٔ ۶
وقتی شخصی را کیر پیدا شد، سیاه بود. پسرش پرسید که «چرا چنین سیاه است؟» گفت: «از بس که در کُس مادرت نهاده‌ام». روز دگر دست به ریش فرود آورد که: «ریشم سفید شده». پسرش گفت: «این را نیز در کُس مادرم نِه که سیاه شود».
A beggar kept farting loudly in the public bathhouse. He handed a drum to a little boy and said, 'When I go into the bath, beat the drum so the sound of my farts won't be heard.' So whenever a fart rang out louder, he would hit the boy, saying, 'Beat the drum so my farting can't be heard!' The boy replied, 'You fart so loud that the drum's sound gets drowned out. That's no fault of mine.'
Here the comic tales come to an end, and I beg God's forgiveness for all my sins.
Explanation: The second line is in Arabic, a formulaic closing that seeks God's forgiveness after a book of bawdy jokes.
Original
شمارهٔ ۷
فقیری در مُستَحَم تیز بلند می‌داد. طبلی به پسرکی داد که: «چون من به مستحم رَوَم تو طبل بزن تا آوازِ تیزِ من نیاید». پس هرگاه که آوازِ تیز بلندتر بودی پسرک را بزدی که: «طبل را چنان زن که آوازِ تیزِ من نیاید». پسر گفت: «تو چنان تیز می‌دهی که آواز طبل فرومی‌مانَد. مرا گناهی در این نیست».
تَمَّت المَضحَکاتُ و استَغفِرُ اللهَ مِن جَمیعِ الذُّنوب.