شمارهٔ ۸

بس که ساغر چشم مخمورش ز خون دل گرفت رنگ خون مژگان او چون خنجر قاتل گرفت

خوشدلی در طالع من نیست گویا روزگار در سرشتم آب از چشم تری در گل گرفت