شمارهٔ ۱۶

گر مستی‌یی ز لعل بتان می‌کنیم ما در مستی شراب نهان می‌کنیم ما

رسواترست نالة لب بستگانِ بیم ما را خمش مکن که فغان می‌کنیم ما

طفل سرشک بر مژه فریاد می‌کند ورنه ز شکوه منع زبان می‌کنیم ما

از یک نگاهِ لطف به تاراج رفته‌ایم سودی که می‌کنیم زیان می‌کنیم ما

هر دم ز موج نالة گم گشته در سراغ غم‌نامه‌ها به دوست روان می‌کنیم ما

هرگز خلاف عجز و تنزّل نکرده‌ایم کاری که کرده‌ایم همان می‌کنیم ما

فیّاض می‌شویم هلاک جفای دوست آخر وفای خویش عیان می‌کنیم ما