شمارهٔ ۱۱

ای غایب از نظر که تویی مست ناز ما بادا فدای ناز تو عمر نیاز ما

یعقوب چشم بسته شکایت کند ز هجر آخر ببین چه می‌کشد این چشم باز ما

دردا که روز عمر به آخر رسید و باز آخر نمی‌شود غم دور و دراز ما

یک ذرّه در دل تو سرایت نمی‌کند این نالة نفس گسل دل‌گداز ما

با آنکه نازنین جهانیّ و بی‌نیاز غیر از تو کس نمی‌کشد ای دوست ناز ما

ما را زبان شکوة بیداد هجر نیست داند نیازمندی ما بی‌نیاز ما

ما را زبان دیگر و تقریر دیگرست فیّاض آشنا نشود کس به راز ما