شمارهٔ ۵

زر به اَمرَد کسی دهد به‌گزاف که نداند طریقتِ زردشت

‌هر کجا سرو‌قامتی بینی ‌چشم در روی کن، خَیو در مشت

‌چون نه کونش دری ّ و نه شلوار ‌بی‌گناهت کسی نخواهد کشت

‌ور جماع آرزوت می‌‌باشد ‌تا به خاتم فروکنی انگشت

‌حاصل آن بیش نیست آخر کار ‌که شود با تو نرم کنگ و درشت

‌گر تأمل کنی، بدان مانَد ‌که خری را خری رَوَد در پشت