شمارهٔ ۴

ز چشم مست تو امّید خواب می‌بینم تو خوش بخفت‌ که ما را قرار خفتن نیست

‌به دیدن از تو قناعت نمی‌توانم‌کرد ‌حکایتی دگرم هست و جای گفتن نیست