حکمت شمارهٔ ۲۴

سر مار به دست دشمن بکوب که از اِحدَی الحُسنَیَین خالی نباشد: اگر این غالب آمد، مار کُشتی و گر آن، از دشمن رَستی.

به روزِ معرکه ایمِن مشو ز خصمِ ضعیف که مغزِ شیر برآرد چو دل ز جان برداشت