حکمت شمارهٔ ۱۶

هر که بدی را بکشد خلق را از بلای او برهاند و او را از عذاب خدای عزَّ و جَلَّ.

پسندیده‌ست بخشایش ولیکن منه بر ریش خلق‌آزار مرهم

ندانست آن که رحمت کرد بر مار که آن ظلم است بر فرزند آدم