حکایت شمارهٔ ۱

خواهندهٔ مَغْرِبی در صفِ بزّازانِ حَلَب می‌گفت: ای خداوندانِ نعمت، اگر شما را انصاف بودی و ما را قناعت، رسمِ سؤال از جهان برخاستی.

ای قناعت! توانگرم گردان که ورایِ تو هیچ نعمت نیست

کنجِ صبر، اختیارِ لُقمان است هر‌که را صبر نیست، حکمت نیست