رباعی شمارهٔ ۲۲

چون حال بدم در نظر دوست نکوست دشمن ز جفا گو ز تنم برکن پوست

چون دشمن بی‌رحم فرستادهٔ اوست بدعهدم اگر ندارم این دشمن دوست