رباعی شمارهٔ ۱۳

سرو از قدت اندازهٔ بالا بُردست بحر از دهنت لؤلؤ لالا بُردست

هر جا که بنفشه‌ای ببینم گویم «مویی ز سرت باد به صحرا بُردست»