قطعه شمارهٔ ۳

گفتم چه کرده‌ام که نگاهم نمی‌کنی؟ وآن دوستی که داشتی اول چرا کم است؟

گفتا به جرم آنکه به هفتاد سالگی سودای سور می‌پزی و جای ماتم است