قطعه شمارهٔ ۱۴

شبی خواهم که پنهانت بگویم نهان از آشنایان و غریبان

چنان در خود کشم چوگان زلفت کزو غافل بود گوی گریبان

ولیکن هر گناهی را جزاییست گناه عشق را جور رقیبان