قطعه شمارهٔ ۱

مَتیٰ حَلَلْتَ بِشیراز یا نَسیمَ الصُّبْح خُذِ الْکِتابَ وَ بَلِّغْ سَلامیَ الْأَحْباب

اگر چه صبرِ من از روی دوست ممکن نیست همی کنم به ضرورت، چو صبرِ ماهی از آب