بخش ۸ - حکایت

دو کس گرد دیدند و آشوب و جنگ پراکنده نعلین و پرنده سنگ

یکی فتنه دید از طرف بر شکست یکی در میان آمد و سر شکست

کسی خوشتر از خویشتن دار نیست که با خوب و زشت کسش کار نیست

تو را دیده در سر نهادند و گوش دهان جای گفتار و دل جای هوش

مگر باز دانی نشیب از فراز نگویی که این کوته است، آن دراز