بخش ۹ - حکایت اتابک تکله

در اخبار شاهان پیشینه هست که چون تکله بر تخت زنگی نشست

به دورانش از کس نیازرد کس سبق برد اگر خود همین بود و بس

چنین گفت یک ره به صاحبدلی که عمرم به سر رفت بی حاصلی

بخواهم به کنج عبادت نشست که دریابم این پنج روزی که هست

چو می‌بگذرد جاه و ملک و سریر نبرد از جهان دولت الا فقیر

چو بشنید دانای روشن نفس به تندی برآشفت کای تکله بس!

طریقت به جز خدمت خلق نیست به تسبیح و سجاده و دلق نیست

تو بر تخت سلطانی خویش باش به اخلاق پاکیزه درویش باش

به صدق و ارادت میان بسته‌دار ز طامات و دعوی زبان بسته دار

قدم باید اندر طریقت نه دم که اصلی ندارد دم بی‌قدم

بزرگان که نقد صفا داشتند چنین خرقه زیر قبا داشتند