شمارهٔ ۱۶

ای روی تو مهر و کَون ذرات ذات تو برون ز نفی و اثبات

ذرّات کجا رسند در مهر ذرات کجا و مهر هیهات

اسماء و صفات کَون هر یک در ذات تو اند محو لذّات

نی اسم و نه نعت بود آنجا نه رسم و نه شکل و وضع همتات

چون خاست ظهور از مظاهر اسما و صفات را کمالات

موجود شدند بهر این کار ارضین و عناصر و سماوات

مسطور معین و مبین شد برورق وجود آیات

از روی نگار و از قوابل دیدیم عیان بی محادات

یک معنی و صد هزار صورت یک صورت و صد هزار مرآت

مصباح رخ ترا نگارا کَونین زجاجه است مشکوات

مهر تو بغربی عیان شد با آنکه عیان از اوست ذرّات