شمارهٔ ۸

گفتم: ای جان، ز درم باز آیی گفت: دلدار که می بازایی

گفتمش: عاشق مسکین توام گفت: خا دانه وزم بین شایی

گفتمش: خیره مراجی خودی خنده زد گفت: لجورستایی

گفتمش: رو بنما، گفت بناز: کین گدا را بین هوس باشایی

خبر آمو که عجب لاوم من گفتمش: لاوه بکن، خوش لایی

همه جای روی تو بیند قاسم وس عجب نی که ببو هرجایی