شمارهٔ ۱۷

غزلIraqi style
Not yet translated in Persian.

Original · Persian

شمارهٔ ۱۷

«کل من رام تف بوجه سما» «رجع التف بوجهه ابدا»
چند ازین جهل را پرستیدن تا بکی پیروی نفس و هوا؟
گر تو مردی بگو که: چندین چیست نفی مستان حق علی العمیا؟
پادشاهان عرصه ملکوت شاهبازان قرب «اوادنا»
در بحر محیط کن فیکون جان مقصود و مقصد اقصا
رهبران خرد براه نجات سالکان طریق صدق و صفا
باده نوشان جام «لم یزلی » ماهرویان «احسن الحسنا»
حد ما نیست وصف این شاهان «ربنا عافنا و ارحمنا»
حیف باشد که باز نشناسی جوهر جان ز صخره صما
نشناسد ز جهل زاهد شهر مهره خر ز لؤلؤی لالا
قاسمی هرچه هست ارادت اوست «سیدی، ربنا، توکلنا»