بخش ۱ - پادشاهی هوشنگ چهل سال بود

جهاندار هوشنگ با رای و داد به جای نیا تاج بر سر نهاد

بگشت از برش چرخ سالی چهل پر از هوش مغز و پر از رای دل

چو بنشست بر جایگاه مهی چنین گفت بر تخت شاهنشهی

که بر هفت کشور منم پادشا جهاندار پیروز و فرمانروا

به فرمان یزدان پیروزگر به داد و دهش تنگ بستم کمر

و زان پس جهان یک‌سر آباد کرد همه روی گیتی پر از داد کرد

نخستین یکی گوهر آمد به چنگ به آتش ز آهن جدا کرد سنگ

سر مایه کرد آهن آبگون کز آن سنگ خارا کشیدش برون