بخش ۲۵

به پنجم چو رهام گودرز بود که با بارمان او نبرد آزمود

کمان برگرفتند و تیر خدنگ برآمد خروش سواران جنگ

کمانها همه پاک بر هم شکست سوی نیزه بردند چون باد دست

دو جنگی و هر دو دلیر و سوار هشیوار و دیده بسی کارزار

بگشتند بسیار یک با دگر بپیچید رهام پرخاشخر

یکی نیزه انداخت بر ران اوی کز اسب اندر آمد به فرمان اوی

جدا شد ز باره هم آنگاه ترک ز اسب اندر افتاد ترک سترگ

به پشت اندرش نیزه‌ای زد دگر سنان اندر آمد میان جگر

فرود آمد از باره کرد آفرین ز دادار بر بخت شاه زمین

به کین سیاوش کشیدش نگون ز کینه بمالید بر روی خون

به زین اندر آهخت و بستش چو سنگ سر آویخته پایها زیر تنگ

نشست از بر زین و اسبش کشان بیامد دوان تا به جای نشان

به بالا برآمد شده شاد دل ز درد و غمان گشته آزاددل

به پیروزی شاه و تخت بلند به کام آمده زیر بخت بلند

همی آفرین خواند سالار شاه ابر شاه کیخسرو و تاج و گاه

که پیروزگر شاه پیروز باد همه روزگارانش نوروز باد