بخش ۲۴

چهارم فروهل بد و زنگله دو جنگی به کردار شیر یله

به ایران نبرده به تیر و کمان نبد چون فروهل دگر بدگمان

چو از دور ترک دژم را بدید کمان را به زه کرد و اندر کشید

برآورد زان تیرهای خدنگ گرفته کمان رفت پیشش به جنگ

ابر زنگله تیرباران گرفت ز هر سو کمین سواران گرفت

خدنگی به رانش برآمد چو باد که بگذشت بر مرد و بر اسب شاد

به روی اندر آمد تگاور ز درد جدا شد از او زنگله روی زرد

نگون شد سر زنگله جان بداد تو گفتی همانا ز مادر نزاد

فروهل فروجست و ببرید سر برون کرد خفتان رومی ز بر

سرش را به فتراک زین برببست بیامد گرفت اسب او را به دست

به بالا برآمد به سان پلنگ به خون غرقه گشته بر و تیغ و چنگ

درفش خجسته برآورد راست شده شادمان یافته هرچ خواست

خروشید زان پس که پیروز باد سر خسروان شاه فرخ نژاد