شمارهٔ ۱۲

رشک خورشید و قمر چهرهٔ زیبایی هست نور انجم ز رخ آینه سیمایی است

چهرهٔ لاله عذاران جهان بین و بگوی گل رخسار بتان را چمن آرائی هست

ماه کنعانی من چهره گشوده است به مصر چون زلیخا همه جا محو تماشائی هست

نرگس و غنچه نخواهم که زچشم و لب یار هم مرا غنچه و هم نرگس شهلائی هست

بزم رندان قدح نوش طلب کن که در او خنده جام می و گریهٔ مینائی هست

نیست گر عارض گل در نظر و سرو چمن رخ زیبای نگار و قد و بالائی هست

عندلیبان چمن نغمه سرائی مکنید که چو اشراق یکی بلبل شیدایی است