بخش ۲۳ - حکایتِ زاهد و بربط‌زن

یکی بربطی در بغل داشت مست به شب در سَرِ پارسایی شکست

چو روز آمد آن نیک‌مردِ سلیم برِ سنگدل برد یک مشت سیم

که دوشینه معذور بودی و مست تو را و مرا بربط و سر شکست

مرا به شد آن زخم و برخاست بیم تو را به نخواهد شد الّا به سیم

از این دوستانِ خدا بر سرند که از خلق بسیار بر سر خورند