Endless Pain

GhazalKhorasani style
English

Endless Pain

You asked, 'Who are you to me?' I said, 'Your lowest servant.' You asked, 'Are you drunk?' I said, 'Yes, on your cup.' You asked, 'What is your trade?' I said, 'Loving you.' You asked, 'What is your condition?' I said, 'Grief and reproach.' You asked, 'What state are you in?' I said, 'The state of one who gives thanks.' You asked, 'Where did you fall?' I said, 'Into your snare.' You asked, 'What do you want from me?' I said, 'Pain without limit.' You asked, 'This pain, for how long?' I said, 'Until the Day of Judgment.' You asked, 'What do you worship?' I said, 'The beauty of your face.' You asked, 'What lies between us?' I said, 'Much regret.' You asked, 'How are you without me?' I said, 'Like something half slain.' You asked, 'What do you have?' I said, 'Nothing but debts to pay.' You asked, 'Why do you waste away?' I said, 'From fear of losing you.' You asked, 'With whom do you get along?' I said, 'With one greeting from you.' You asked, 'Who is Mohyi?' I said, 'The very one you know.' You asked, 'What sign do you carry?' I said, 'A hundred signs.'
Explanation: The poem is a call-and-response between beloved and lover, echoing a famous form used by Rumi and others. 'Mohyi' is the poet's pen name appearing in the final couplet.

Original · Persian

شمارهٔ ۱۵ - درد بی حدّ

گفتا کیی توبا ماگفتم کمین غلامت گفتا مگر تومستی گفتم بلی زجامت
گفتا چه پیشه داری گفتم که عشقبازی گفتا که حالتت چیست گفتم غم و ملامت
گفتا که چیست حالت گفتم که حال شاکر گفتا کجا فتادی گفتم میان دامت
گفتا زمن چه خواهی گفتم که درد بی حدّ گفتا که درد تا کی گفتم تا قیامت
گفتا چه می پرستی گفتم جمال رویت گفتا چه داری با من گفتم بسی ندامت
گفتا چگونه بی من گفتم که نیم بِسمِل گفتا چه چیز داری گفتم همه غرامت
گفتا چرا گدازی گفتم زبیم هجرت گفتا که با که سازی گفتم به یک سلامت
گفتا که کیست محیی گفتم همان که دانی گفتا نشان چه داری گفتم که صد علامت