شمارهٔ ۱

مقتدای ملک امام بشر شاه انصاریان دین پرور

هم خداخوان و هم خدادان بود شاه دین،نور چشم اعیان بود

آنکه دیوان ورای کیوان داشت جیب جان پر ز نقد عرفان داشت

آن ملک فر و آن فلک تمکین مسند او علای علیین

عرش و کرسی دلست و سینه اوست قاسمی بنده کمینه اوست

آنکه در صدق مثل صدیقست منکرش کافرست و زندیقست

همچو صدیق صادقست و امین همچو عمر عدیل و اهل یقین

همچو عثمان شعار او ز حیاست چون علی شیرحق،امام هداست

قطب عالم،امام دین و هدا شاه دین شیخنا و مولانا

چار قطب اند در خراسانات منبع لطف و معدن حسنات

اولین با یزید بسطامست در حقیقت علیم و علامست

مست حق بود آن گزیده نژاد مست رفت از جهان کون و فساد

بعد ازان پادشاه انصاری از ندیمان حضرت باری

پس ابوالقاسم، آسمان صفا در همه حالتی ولی،والا

چارمین سعد حق و ملت و دین آفتاب جهان صدق و یقین

قاسمی بر وفای ایشانست تا ابد خاک پای ایشانست

صلوات خدا برین هر چار قاسم از عاشقان این هر چار