بخش ۱۳

چنین داد خوانیم بر یزدگرد وگر کینه خوانیم ازین هفت گرد

اگر خود نداند همی کین و داد مرا فیلسوف ایچ پاسخ نداد

وگر گفت دینی همه بسته گفت بماند همی پاسخ اندر نهفت

اگر هیچ گنجست ای نیک رای بیارای و دل را به فردا مپای

که گیتی همی بر تو بر بگذرد زمانه دم ما همی‌بشمرد

در خوردنت چیره کن برنهاد اگر خود بمانی دهد آنک داد

مرا دخل و خرج ار برابر بدی زمانه مرا چون برادر بدی

تگرگ آمد امسال بر سان مرگ مرا مرگ بهتر بُدی از تگرگ

در هیزم و گندم و گوسفند ببست این برآورده چرخ بلند

می‌ آور که از روزمان بس نماند چنین بود تا بود و بر کس نماند